Skip to content

Αρχές και Φιλοσοφία

Ως Αναρριχητής   Ορειβάτης  Αλπινιστής το κείμενο που ορίζει τις  αρχές και την φιλοσοφία μου συντάσσεται απόλυτα με την διακύρηξη του Τυρόλου όπως αυτή συντάχθηκε  απο τους συνέδρους  στα διαφορά εργαστήρια  της Αυστρίας τον Σεπτέμβριο του 2002 και παραδόθηκε στην Γενική συνέλευση της UIIA το  Οκτώβριο 2002  στο flagstaff των ΗΠΑ.
orivatis

Η ∆ΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΤΥΡΟΛΟΥ
για την Καλύτερη Άσκηση των Αθληµάτων του Βουνού
«∆ιευρύνατε τα όριά σας,
αναπτερώστε το ηθικό σας
και στοχεύστε προς την κορυφή»

Εισαγωγή

Σε όλο τον κόσµο εκατοµµύρια ανθρώπων ασκούν την ορειβασία και την αναρρίχηση.
Σε πολλές χώρες τα αθλήµατα βουνού έχουν γίνει σηµαντικός παράγοντας της καθηµερινής
ζωής.
Σπάνια κάποια άλλη δραστηριότητα περιλαµβάνει τόσο µεγάλο φάσµα κινήτρων
όπως τα αθλήµατα του βουνού. Αυτά δίνουν την ευκαιρία στους ανθρώπους να
εκπληρώσουν προσωπικούς στόχους και να ακολουθήσουν µια δραστηριότητα µε νόηµα που
διαρκεί για όλη τους τη ζωή. Τα κίνητρα για να παραµείνει κάποιος ενεργός στα βουνά και
στους βράχους ποικίλουν από τα οφέλη για την υγεία, την ευχαρίστηση της κίνησης, την
επαφή µε τη φύση καθώς και τα κοινωνικά κίνητρα µέχρι τη µαγεία της εξερεύνησης και της
περιπέτειας.
Η ∆ιακήρυξη του Τυρόλου για την Καλύτερη Άσκηση των Αθληµάτων Βουνού που
εγκρίθηκε από το Συνέδριο για το Μέλλον των Αθληµάτων Βουνού στο Ιnnsbruck στις 8
Σεπτεµβρίου 2002, περιλαµβάνει µια σειρά αξιών και αξιωµάτων για να δοθεί κάποια
καθοδήγηση ως προς την καλύτερη άσκηση των αθληµάτων βουνού. Αυτά δεν αποτελούν
κανόνες ή λεπτοµερείς οδηγίες αλλά :
1. Ορίζουν τις σηµερινές βασικές αρχές των αθληµάτων βουνού.
2. Περιέχουν αρχές και προδιαγραφές συµπεριφοράς.
3. ∆ιατυπώνουν τα ηθικά κριτήρια για τη λήψη αποφάσεων σε αβέβαιες περιστάσεις.
4. Παρουσιάζουν τα ηθικά κριτήρια βάσει των οποίων το κοινό µπορεί να κρίνει τα αθλήµατα
βουνού.
5. Μυούν τους αρχάριους στις αξίες και τις ηθικές αρχές που διέπουν το άθληµά τους.
Στόχος της ∆ιακήρυξης του Τυρόλου είναι να βοηθήσει στην πραγµάτωση του
ενυπάρχοντος δυναµικού των αθληµάτων βουνού για αναψυχή και προσωπική ανάπτυξη
καθώς και προβολή της κοινωνικής ανάπτυξης, της κατανόησης των διάφορων πολιτισµών
και της περιβαλλοντικής συνείδησης. Προς αυτή την κατεύθυνση η ∆ιακήρυξη του Τυρόλου
αντλεί από τους άγραφους κώδικες συµπεριφοράς και τις αξίες που ενυπάρχουν στο άθληµα
και τους διευρύνει για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εποχής µας. Οι θεµελιώδεις αξίες
στις οποίες στηρίζεται η ∆ιακήρυξη του Τυρόλου, θεωρούν αληθές ότι όλοι όσοι ασχολούνται
µε τα αθλήµατα βουνού παγκοσµίως – είτε είναι πεζοπόροι, οπαδοί της αθλητικής
αναρρίχησης ή ορειβάτες – αναζητούν να διευρύνουν τα όριά τους στα µεγάλα υψόµετρα.
Ακόµα και αν µερικές από τις βασικές αρχές συµπεριφοράς έχουν πρακτική αξία µόνο
για µια µικρή ελίτ, πολλές από τις προτάσεις που διατυπώθηκαν στη ∆ιακήρυξη του Τυρόλου
απευθύνονται συνολικά στην οικογένεια των αθληµάτων βουνού. Με αυτές τις προτάσεις
ελπίζουµε ιδιαίτερα πως θα προσεγγίσουµε τους νέους διότι αυτοί αποτελούν το µέλλον των
αθληµάτων βουνού.
Η ∆ιακήρυξη του Τυρόλου είναι έκκληση για :
– Την αποδοχή των κινδύνων και την ανάληψη των ευθυνών µας.
– Αντιστάθµισµα των στόχων µε την ικανότητα και τον εξοπλισµό.
– Έντιµη συµπεριφορά και ειλικρινείς αναφορές στη δράση µας.
– Αγώνα υπέρ της άριστης πρακτικής και διαρκούς γνώσης.
– Ανοχή, κατανόηση των άλλων και αλληλοβοήθεια.
– Την προστασία της άγριας και φυσικής µορφής των ορέων και ορθοπλαγιών.
– Την υποστήριξη των τοπικών κοινωνιών και τη βιώσιµη ανάπτυξή τους.
H ∆ιακήρυξη του Τυρόλου βασίζεται στην ακόλουθη ιεραρχία αξιών :
Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια – η αρχή ότι τα ανθρώπινα όντα γεννιούνται ελεύθερα και ίσα στην
αξιοπρέπεια και τα δικαιώµατα και θα πρέπει να ενεργούν προς αλλήλους µέσα σε πνεύµα
αδελφικότητας. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στα ίσα δικαιώµατα ανδρών και γυναικών.
Ζωή, Ελευθερία, Ευτυχία – ως αναφαίρετα δικαιώµατα και µε την ιδιαίτερη ευθύνη των
αθληµάτων βουνού απέναντι στους αυτόχθονες πληθυσµούς των ορεινών περιοχών για να
προστατευθούν τα δικαιώµατα των κοινοτήτων που κατοικούν σε αυτές.
Προστασία της Φύσης – ως δέσµευση για να διασφαλιστεί η οικολογική αξία και ο φυσικός
χαρακτήρας στις ορεινές περιοχές και στα αναρριχητικά πεδία παγκοσµίως. Αυτό
περιλαµβάνει την προστασία των επαπειλούµενων ειδών χλωρίδας και πανίδας, τα
οικοσυστήµατά τους και το τοπίο.
Αλληλεγγύη – ως ευκαιρία µέσα από τη συµµετοχή στα αθλήµατα βουνού να προβληθεί η
οµαδικότητα, η συνεργασία και η κατανόηση και να υπερπηδηθούν τα εµπόδια που συχνά
προβάλλουν εξ αιτίας του φύλου, ηλικίας, χρώµατος, εθνικότητας, επιπέδου ικανότητας,
κοινωνικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκεύµατος ή δόγµατος.
Αυτο-πραγµατοποίηση – σαν µια ευκαιρία µέσα από τη συµµετοχή στα αθλήµατα βουνού
να γίνει σηµαντική πρόοδος ως προς τους επιθυµητούς στόχους και να επιτευχθεί η
προσωπική ικανοποίηση.
Αλήθεια – ως αναγνώριση ότι στα αθλήµατα βουνού η εντιµότητα είναι πρωταρχικό στοιχείο
για να αποτιµηθούν τα επιτεύγµατα. Αν η διαιτησία αντικαταστήσει την αλήθεια θα είναι πλέον
αδύνατο να αξιολογηθούν οι αναρριχητικές επιδόσεις
Υπεροχή – ως µία ευκαιρία, µέσα από τη συµµετοχή στα αθλήµατα βουνού, να αγωνισθούµε
για στόχους που δεν έχουν επιτευχθεί στο παρελθόν και να θέσουµε ανώτερα κριτήρια.
Περιπέτεια – ως αναγνώριση ότι στα αθλήµατα βουνού η διαχείριση του κινδύνου µέσα από
τη σωστή κρίση, τις ικανότητες και την ατοµική ευθύνη είναι ένας πρωταρχικός παράγοντας.
Η πολυµορφία των αθληµάτων βουνού επιτρέπει στον κάθε ένα να διαλέξει τη δική του µορφή
περιπέτειας εφ’ όσον η ικανότητα και οι πιθανοί κίνδυνοι αντισταθµίζονται.
Τα Άρθρα της ∆ιακήρυξης του Τυρόλου (Αξιώµατα)
Άρθρο 1. Η Ατοµική Ευθύνη
Οι ορειβάτες και οι αναρριχητές ασκούν το άθληµά τους κάτω από συνθήκες όπου
υπάρχει κίνδυνος ατυχήµατος και η εξωτερική βοήθεια µπορεί να µην είναι διαθέσιµη. Με
αυτό κατά νου ασκούν τη δραστηριότητα τους αυτή µε δική τους ευθύνη και είναι υπόλογοι για
την ασφάλειά τους. Οι ενέργειες των ατόµων δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τους γύρω
τους ούτε και το περιβάλλον.
Άρθρο 2. Το Οµαδικό Πνεύµα
Τα µέλη µιας οµάδας θα πρέπει να είναι έτοιµα να συµβιβαστούν, ώστε να υπάρχει
ισορροπία ανάµεσα στα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες όλης της οµάδας.
Άρθρο 3. Αναρριχητική και ορειβατική κοινότητα
Οφείλουµε στα άτοµα που συναντάµε στα βουνά και στα βράχια τον απαιτούµενο
σεβασµό. Ακόµα και σε συνθήκες αποµόνωσης και σε καταστάσεις ψυχικής έντασης θα
πρέπει να φερόµαστε στους άλλους όπως ακριβώς θα θέλαµε να µας συµπεριφέρονται.
Άρθρο 4. Επίσκεψη σε Ξένες Χώρες
Ως φιλοξενούµενοι σε ξένους πολιτισµούς, θα πρέπει πάντα να φερόµαστε µε
ευγένεια και µετριοπάθεια προς τους κατοίκους της χώρας – τους οικοδεσπότες µας. Θα
δείξουµε σεβασµό στα ιερά βουνά και άλλους ιερούς τόπους, ενώ παράλληλα θα
προσπαθούµε να ωφελήσουµε και να βοηθήσουµε την τοπική οικονοµία και τους κατοίκους.
Η κατανόηση ενός ξένου πολιτισµού είναι µέρος της ολοκληρωµένης αναρριχητικής
εµπειρίας.
Άρθρο 5. Οι ευθύνες των Οδηγών Βουνού και Άλλων Αρχηγών
Οι επαγγελµατίες οδηγοί βουνού, ή άλλοι αρχηγοί και µέλη οµάδων θα πρέπει να
κατανοήσουν τους ρόλους τους και να δείχνουν σεβασµό στις ελευθερίες και τα δικαιώµατα
άλλων οµάδων και ατόµων. Με στόχο να είναι άριστα προετοιµασµένοι οι οδηγοί, οι αρχηγοί
και τα µέλη οµάδων, θα πρέπει να κατανοούν τις απαιτήσεις, τους κινδύνους και την
επικινδυνότητα του εγχειρήµατός τους, να έχουν τις κατάλληλες ικανότητες, την εµπειρία και
το σωστό εξοπλισµό και να ελέγχουν διαρκώς τις καιρικές συνθήκες.
Άρθρο 6. Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης, Ετοιµοθάνατοι και Θάνατος
Με σκοπό να είναι προετοιµασµένοι για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και
περιπτώσεις που περιλαµβάνουν σοβαρά ατυχήµατα και θάνατο όλοι όσοι συµµετέχουν στα
αθλήµατα βουνού θα πρέπει ξεκάθαρα να κατανοήσουν τους κινδύνους και την
επικινδυνότητα καθώς και την ανάγκη να διαθέτουν τις κατάλληλες ικανότητες, γνώσεις και
εξοπλισµό. Όλοι οι συµµετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιµοι να βοηθήσουν τους άλλους στην
περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή ατυχήµατος και επίσης να είναι έτοιµοι να αντιµετωπίσουν τις
συνέπειες µιας τραγωδίας.
Άρθρο 7. Πρόσβαση και Προστασία
Πιστεύουµε πως η ελευθερία της πρόσβασης στα βουνά και τα βράχια µε
υπευθυνότητα είναι ένα θεµελιώδες δικαίωµα. Θα πρέπει πάντα να ασκούµε τις
δραστηριότητές µας δείχνοντας την ανάλογη ευαισθησία προς το περιβάλλον και να είµαστε
προποµποί για την προστασία της φύσης. Σεβόµαστε τους περιορισµούς πρόσβασης και
τους κανονισµούς που έχουν συµφωνηθεί µε τους αναρριχητές και τις αρχές ή οργανώσεις
για την προστασία της φύσης.
Άρθρο 8. Tο Στυλ
Η ποιότητα της εµπειρίας και το πως επιλύουµε ένα πρόβληµα είναι πιο σηµαντικά
από την επίλυση του ίδιου του προβλήµατος. Στηρίζουµε ένθερµα την αρχή του να µην
αφήνουµε ίχνη.
Άρθρο 9. Οι Πρώτες Αναβάσεις
Η πρώτη ανάβαση µιας διαδροµής ή βουνού είναι µια πράξη δηµιουργίας. Πρέπει
τουλάχιστον να επιχειρείται µε τον καλύτερο τρόπο, συµβατό προς τις παραδόσεις της
περιοχής και να δείχνει την υπευθυνότητα απέναντι στην τοπική αναρριχητική κοινότητα και
τις ανάγκες των µελλοντικών αναρριχητών.
Άρθρο 10. Χορηγίες, ∆ιαφήµιση και ∆ηµόσιες Σχέσεις
Η συνεργασία µεταξύ των χορηγών και των αθλητών πρέπει να είναι µια
επαγγελµατική σχέση που υπηρετεί τα συµφέροντα των αθληµάτων βουνού. Είναι
αποκλειστική ευθύνη της κοινότητας των ορεινών αθληµάτων, σε όλο το φάσµα της, να
εκπαιδεύσει και να πληροφορήσει τα µέσα ενηµέρωσης και το κοινό στηρίζοντας αυτές τις
επιλογές.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1. Τα Αξιώµατα και οι Βασικές Αρχές της ∆ιακήρυξης του Τυρόλου
Άρθρο 1. Η Ατοµική Ευθύνη
Οι ορειβάτες και οι αναρριχητές ασκούν το άθληµά τους κάτω από συνθήκες όπου
υπάρχει κίνδυνος ατυχήµατος και η εξωτερική βοήθεια µπορεί να µην είναι διαθέσιµη. Με
αυτό κατά νου ασκούν τη δραστηριότητα τους αυτή µε δική τους ευθύνη και είναι υπόλογοι για
την ασφάλειά τους. Οι ενέργειες των ατόµων δεν θα πρέπει να θέτουν σε κίνδυνο τους γύρω
τους ούτε και το περιβάλλον.
1. Επιλέγουµε τους στόχους µας σύµφωνα µε τις δικές µας πραγµατικές ικανότητες ή
εκείνες της οµάδας µας και ανάλογα µε τις συνθήκες που επικρατούν στο βουνό. Η αναβολή
της ανάβασης αποτελεί επίσης έγκυρη επιλογή.
2. ∆ιασφαλίζουµε ότι έχουµε την κατάλληλη εκπαίδευση για το στόχο µας, ότι έχουµε
σχεδιάσει την ανάβαση και το ταξίδι µας προσεκτικά και έχουµε κάνει τις απαραίτητες
προετοιµασίες.
3. ∆ιασφαλίζουµε ότι είµαστε κατάλληλα εξοπλισµένοι σε κάθε εξόρµηση και ότι
γνωρίζουµε πως να χρησιµοποιούµε τον εξοπλισµό µας.
Άρθρο 2. Το Οµαδικό Πνεύµα
Τα µέλη µιας οµάδας θα πρέπει να είναι έτοιµα να συµβιβαστούν, ώστε να υπάρχει
ισορροπία ανάµεσα στα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες όλης της οµάδας.
1. Κάθε µέλος της οµάδας πρέπει να µεριµνά και να αναλαµβάνει την ευθύνη για την
ασφάλεια των υπολοίπων µελών της οµάδας του.
2. Κανένα µέλος της οµάδας δεν πρέπει να εγκαταλείπεται µόνο του πίσω, εάν αυτό
θέτει σε κίνδυνο την καλή κατάσταση της υγείας του.
Άρθρο 3. Αναρριχητική και ορειβατική κοινότητα
Οφείλουµε στα άτοµα που συναντάµε στα βουνά και στα βράχια τον απαιτούµενο
σεβασµό. Ακόµα και σε συνθήκες αποµόνωσης και σε καταστάσεις ψυχικής έντασης θα
πρέπει να φερόµαστε στους άλλους όπως ακριβώς θα θέλαµε να µας συµπεριφέρονται.
1. Κάνουµε ό,τι είναι δυνατόν για να µη θέσουµε σε κίνδυνο άλλους και τους
προειδοποιούµε για τους πιθανούς κινδύνους.
2. Εξασφαλίζουµε ότι δεν γίνονται διακρίσεις εις βάρος κανενός µέλους της οµάδας
µας.
3. Ως επισκέπτες, σεβόµαστε τους κανόνες που ισχύουν στην περιοχή.
4. ∆εν εµποδίζουµε και δεν ενοχλούµε τους άλλους περισσότερο απ’ ότι είναι
απαραίτητο. Αφήνουµε τις ταχύτερες οµάδες να περάσουν. ∆εν καταλαµβάνουµε διαδροµές
που άλλοι περιµένουν να σκαρφαλώσουν.
5. Οι εκθέσεις µας για τις αναρριχήσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν πιστά και
λεπτοµερώς τα πραγµατικά γεγονότα.
Άρθρο 4. Επίσκεψη σε Ξένες Χώρες
Ως φιλοξενούµενοι σε ξένους πολιτισµούς, θα πρέπει πάντα να φερόµαστε µε
ευγένεια και µετριοπάθεια προς τους κατοίκους του κράτους – τους οικοδεσπότες µας. Θα
δείξουµε σεβασµό στα ιερά βουνά και άλλους ιερούς τόπους, ενώ παράλληλα θα
προσπαθούµε να ωφελήσουµε και να βοηθήσουµε την τοπική οικονοµία και τους κατοίκους.
Η κατανόηση ενός ξένου πολιτισµού είναι µέρος της ολοκληρωµένης αναρριχητικής
εµπειρίας.
1. Συµπεριφερόµαστε πάντα στους κατοίκους της χώρας που µας φιλοξενεί µε
ευγένεια, ανοχή και σεβασµό.
2. Τηρούµε πιστά τους όποιους κανονισµούς αναρρίχησης επιβάλλει η χώρα που
µας φιλοξενεί.
3. Συνιστάται να έχουµε ενηµερωθεί για την ιστορία, την κοινωνία, την πολιτική δοµή,
τις τέχνες και τη θρησκεία της χώρας που επισκεπτόµαστε πριν αρχίσει το ταξίδι µας για να
αυξηθεί η κατανόησή µας για το λαό της και το περιβάλλον της. Σε περίπτωση πολιτικής
αστάθειας αναζητούµε καθοδήγηση από τις αρχές.
4. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουµε µερικά βασικά στοιχεία της γλώσσας που
οµιλείται στη φιλοξενούσα χώρα : τύπους χαιρετισµών, παρακαλώ, ευχαριστώ, ηµέρες της
εβδοµάδας, ώρα, αριθµούς κ.λ.π. Είναι εκπληκτικό όταν διαπιστώνουµε πόσο αυτή η µικρή
επένδυση βελτιώνει την ποιότητα της επικοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο συµβάλλουµε στην
κατανόηση µεταξύ των διαφορετικών πολιτισµών.
5. ∆εν πρέπει ποτέ να χάσουµε την ευκαιρία να µοιραστούµε τις αναρριχητικές µας
ικανότητες µε τους ντόπιους που ενδιαφέρονται. Κοινές αποστολές µε αναρριχητές από τη
χώρα υποδοχής είναι το καλύτερο σκηνικό για ανταλλαγή εµπειριών.
6. Σε καµιά περίπτωση δεν πρέπει να προσβάλλουµε το θρησκευτικό συναίσθηµα
των οικοδεσποτών µας. Για παράδειγµα θα πρέπει να αποφεύγουµε την επίδειξη γυµνού
δέρµατος, σε µέρη όπου αυτό δεν είναι αποδεκτό για θρησκευτικούς ή κοινωνικούς λόγους.
Αν κάποιες εκφράσεις άλλων θρησκειών δεν είναι κατανοητές δείχνουµε ανοχή και
αποφεύγουµε να ασκούµε κριτική.
7. ∆ίνουµε κάθε δυνατή βοήθεια στους ντόπιους που έχουν την ανάγκη µας. Ο
γιατρός µιας αποστολής µπορεί να συντελέσει στην αισθητή διαφορά στη ζωή ενός σοβαρά
άρρωστου ατόµου.
8. Για να ωφεληθούν οι ορεινές κοινότητες οικονοµικά, αγοράζουµε τοπικά προϊόντα,
εάν αυτό είναι εφικτό, και επωφελούµαστε από τις τοπικές υπηρεσίες.
9. Πρέπει να ενθαρρύνουµε και να αυξάνουµε τη βοήθειά µας στις ορεινές
κοινότητες, εισάγοντας και στηρίζοντας τη δηµιουργία υποδοµής που οδηγεί στη βιώσιµη
ανάπτυξη αυτών των περιοχών. Για παράδειγµα εκπαίδευση και υπηρεσίες εκπαίδευσης, ή
οικολογικά συµβατές οικονοµικές επιχειρήσεις.
Άρθρο 5. Οι ευθύνες των Οδηγών Βουνού και Άλλων Αρχηγών
Οι επαγγελµατίες οδηγοί βουνού, άλλοι αρχηγοί και µέλη οµάδων θα πρέπει να
κατανοήσουν τους ρόλους τους και να δείχνουν σεβασµό στις ελευθερίες και τα δικαιώµατα
άλλων οµάδων και ατόµων. Με στόχο να είναι άριστα προετοιµασµένοι οι οδηγοί, οι αρχηγοί
και τα µέλη οµάδων, θα πρέπει να κατανοούν τις απαιτήσεις, τους κινδύνους και την
επικινδυνότητα του εγχειρήµατός τους, να έχουν τις κατάλληλες ικανότητες, την εµπειρία και
το σωστό εξοπλισµό και να ελέγχουν διαρκώς τις καιρικές συνθήκες.
1. Ο οδηγός ή αρχηγός πληροφορεί τον πελάτη του ή την οµάδα για τον
ενυπάρχοντα κίνδυνο µιας ανάβασης και το επίπεδο επικινδυνότητας και αν αυτοί είναι
ιδιαίτερα έµπειροι τους εµπλέκει στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
2. Η επιλεγµένη διαδροµή θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις ικανότητες του πελάτη ή
της οµάδας για να διασφαλιστεί η απολαυστική και εποικοδοµητική εµπειρία.
3. Εάν είναι απαραίτητο ο οδηγός ή αρχηγός επισηµαίνει τα όρια της δικής του
ικανότητας και όπου αυτό είναι εφικτό παραπέµπει τους πελάτες του ή τις οµάδες σε πιο
ικανούς συναδέλφους του. Είναι ευθύνη των πελατών και των µελών των οµάδων να
επισηµάνουν εάν πιστεύουν πως ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα µεγάλος και ότι θα πρέπει να
ακολουθηθεί ή τακτική της υποχώρησης ή κάποια άλλη εναλλακτική λύση.
4. Σε περιπτώσεις όπως ιδιαίτερα επικίνδυνες αναρριχήσεις και αναβάσεις σε
µεγάλο υψόµετρο οι οδηγοί και οι αρχηγοί θα πρέπει να ενηµερώσουν προσεκτικά τους
πελάτες τους και τις οµάδες ώστε να διασφαλιστεί ότι όλοι είναι πλήρως ενήµεροι για τα όρια
υποστήριξης που οι οδηγοί και οι αρχηγοί µπορούν να παρέχουν.
5. Οι τοπικοί οδηγοί θα πρέπει να πληροφορούν τους επισκέπτες συναδέλφους τους
για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής τους και τις ισχύουσες συνθήκες.
Άρθρο 6. Καταστάσεις Έκτακτης Ανάγκης, Ετοιµοθάνατοι και Θάνατος
Με σκοπό να είναι προετοιµασµένοι για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και
περιπτώσεις που περιλαµβάνουν σοβαρά ατυχήµατα και θάνατο όλοι όσοι συµµετέχουν στα
αθλήµατα βουνού θα πρέπει ξεκάθαρα να κατανοήσουν τους κινδύνους και την
επικινδυνότητα καθώς και την ανάγκη να διαθέτουν τις κατάλληλες ικανότητες, γνώσεις και
εξοπλισµό. Όλοι οι συµµετέχοντες θα πρέπει να είναι έτοιµοι να βοηθήσουν τους άλλους στην
περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή ατυχήµατος και επίσης να είναι έτοιµοι να αντιµετωπίσουν τις
συνέπειες µιας τραγωδίας.
1. Το να βοηθήσουµε κάποιον που κινδυνεύει έχει την απόλυτη προτεραιότητα
απέναντι σε οποιουσδήποτε στόχους που έχουµε θέσει για τον εαυτό µας στο βουνό. Το να
σώσουµε µια ζωή ή να προλάβουµε την επιδείνωση της υγείας ενός τραυµατία έχει
µεγαλύτερη αξία από τη δυσκολότερη πρώτη ανάβαση.
2. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης αν η εξωτερική βοήθεια δεν είναι διαθέσιµη και
µπορούµε οι ίδιοι να βοηθήσουµε, θα πρέπει να είµαστε προετοιµασµένοι να παρέχουµε στα
άτοµα που έχουν ανάγκη, όλη τη δυνατή υποστήριξη που χρειάζονται, χωρίς όµως να
θέσουµε αδικαιολόγητα τον εαυτό µας σε κίνδυνο.
3. Πρέπει να δίνονται όλες οι δυνατές ανέσεις σε κάποιον που είναι τραυµατισµένος
ή ετοιµοθάνατος, παράλληλα µε οποιαδήποτε βοήθεια που µπορεί να τον κρατήσει στη ζωή.
4. Σε αποµακρυσµένες περιοχές αν δεν είναι δυνατόν να περισώσουµε τη σορό του
νεκρού θα πρέπει να καταγραφεί ή τοποθεσία όσο πιο πιστά γίνεται µε στοιχεία για την
ταυτότητα του θανόντος.
5. Τα προσωπικά αντικείµενα όπως φωτογραφική µηχανή, ηµερολόγιο,
σηµειωµατάριο, φωτογραφίες, γράµµατα και άλλα προσωπικά είδη πρέπει να φυλαχτούν και
να παραδοθούν στους οικείους του θανόντος.
6. Σε καµία περίπτωση δεν θα πρέπει να δηµοσιευθούν εικόνες του θανόντος χωρίς
προηγούµενη συναίνεση των οικείων του.
Άρθρο 7. Πρόσβαση και Προστασία
Πιστεύουµε πως η ελευθερία της πρόσβασης στα βουνά και τα βράχια µε
υπευθυνότητα είναι ένα θεµελιώδες δικαίωµα. Θα πρέπει πάντα να ασκούµε τις
δραστηριότητές µας δείχνοντας την ανάλογη ευαισθησία προς το περιβάλλον και να είµαστε
προποµποί για την προστασία της φύσης. Σεβόµαστε τους περιορισµούς πρόσβασης και
τους κανονισµούς που έχουν συµφωνηθεί µε τους αναρριχητές και τις αρχές ή οργανώσεις
για την προστασία της φύσης.
1. Σεβόµαστε τα µέτρα που λαµβάνονται για την προστασία της άγριας φύσης και
ζωής στα βουνά και τα βράχια και φροντίζουµε να τηρούνται οι κανονισµοί και από τους
συντρόφους µας. Αποφεύγοντας να κάνουµε θόρυβο ελαττώνουµε την παρενόχληση της
άγριας ζωής .
2. Εάν είναι δυνατό, πλησιάζουµε στον προορισµό µας χρησιµοποιώντας τη δηµόσια
συγκοινωνία ή αυτοκίνητα κοινής χρήσης για να µειώσουµε την κίνηση στους δρόµους.
3. Για να αποφευχθεί ή διάβρωση και να µην ενοχλούµε την άγρια ζωή, µένουµε σε
µονοπάτια κατά την ανάβαση και κατάβαση και, στην άγρια φύση, επιλέγουµε τη διαδροµή
που είναι πιο φιλική προς το περιβάλλον.
4. Κατά τη διάρκεια των περιόδων αναπαραγωγής και φωλιάσµατος των πουλιών
που κατοικούν σε βράχους σεβόµαστε τους εποχιακούς περιορισµούς στην πρόσβαση. Μόλις
µάθουµε ότι ισχύει η περίοδος αναπαραγωγής θα πρέπει να ενηµερώσουµε τους συντρόφους
µας και να βεβαιωθούµε ότι δεν θα πλησιάσουν την περιοχή φωλιάσµατος.
5. Κατά τη διάρκεια των πρώτων αναβάσεων πρέπει να είµαστε σίγουροι ότι δεν
θέτουµε σε κίνδυνο τους βιότοπους σπανίων ειδών ζώων και φυτών. Εξοπλίζοντας και
αναπτύσσοντας τις διαδροµές, θα πρέπει να λαµβάνουµε κάθε προφύλαξη για να
ελαχιστοποιηθεί η οποιαδήποτε επίπτωση στο περιβάλλον.
6. Οι µεγάλες επιπτώσεις του να κάνουµε δηµοφιλείς κάποιες περιοχές
ασφαλίζοντας διαδροµές από πάνω θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν. Ο διαρκώς
αυξανόµενος αριθµός αναρριχητών µπορεί να δηµιουργήσει πρόβληµα πρόσβασης.
7. Ελαχιστοποιούµε τη φθορά στα βράχια χρησιµοποιώντας τη λιγότερο επιβλαβή
τεχνική ασφάλισης.
8. Όχι µόνο πρέπει να µεταφέρουµε τα απορρίµµατά µας µακριά από τα βουνά αλλά
και να συλλέγουµε όσα άφησαν οι άλλοι πίσω τους.
9. Όταν δεν υπάρχουν χώροι υγιεινής, θα πρέπει να κρατάµε ικανή απόσταση από
κατοικίες, χώρους κατασκήνωσης, χείµαρρους, ποτάµια ή λίµνες κατά τις κενώσεις µας και να
λαµβάνουµε τα απαραίτητα µέτρα για να αποφευχθεί φθορά στο οικοσύστηµα. Αποφεύγουµε
να προσβάλλουµε την αισθητική άλλων ατόµων. Σε πολυσύχναστες περιοχές µε χαµηλό
ποσοστό βιολογικού καθαρισµού, οι αναρριχητές θα πρέπει να µπουν στον κόπο να
συσκευάσουν τις κενώσεις τους.
10. ∆ιατηρούµε το χώρο κατασκήνωσης καθαρό αποφεύγοντας να δηµιουργούµε
πολλά απορρίµµατα ή επιλέγουµε να τα πετάµε σε κατάλληλο µέρος. Όλος ο αναρριχητικός
εξοπλισµός – σταθερά σχοινιά, σκηνές και φιάλες οξυγόνου – πρέπει να µην εγκαταλείπονται
στο βουνό.
11. Η κατανάλωση ενέργειας θα πρέπει να µειώνεται στο ελάχιστο. Ιδιαίτερα σε
χώρες που έχουν έλλειψη ξυλείας, αποφεύγουµε το οτιδήποτε µπορεί να προκαλέσει
περαιτέρω µείωση των δασών. Σε χώρες µε επαπειλούµενα δάση θα πρέπει να µεταφέρουµε
αρκετά καύσιµα για την προετοιµασία του φαγητού όλων των µελών της αποστολής.
12. Η χρήση του ελικοπτέρου θα πρέπει να µειώνεται στο ελάχιστο εκεί που αποτελεί
απειλή για τη φύση ή τον πολιτισµό.
13. Όταν υπάρχει διαµάχη πάνω σε θέµατα πρόσβασης, οι γαιοκτήµονες, οι αρχές
και οι σύλλογοι θα πρέπει να διαπραγµατευθούν για να βρουν λύσεις που θα ικανοποιούν
όλες τις πλευρές.
14. Λαµβάνουµε ενεργά µέρος στην επιβολή αυτών των κανονισµών, ιδιαίτερα
δηµοσιοποιώντας τους και συµµετέχοντας στη δηµιουργία της απαραίτητης υποδοµής.
15. Μαζί µε τους ορειβατικούς συλλόγους και άλλες περιβαλλοντικές οµάδες είµαστε
προποµποί σε πολιτικό επίπεδο να προστατέψουµε τους φυσικούς οικοτόπους και το
περιβάλλον.
Άρθρο 8. Tο Στυλ
Η ποιότητα της εµπειρίας και το πως επιλύουµε ένα πρόβληµα είναι πιο σηµαντικά
από την επίλυση του ίδιου του προβλήµατος. Στηρίζουµε ένθερµα την αρχή του να µην
αφήνουµε ίχνη.
1. Στόχος µας είναι να διατηρήσουµε τον αυθεντικό χαρακτήρα όλων των
αναρριχήσεων, και ιδιαίτερα εκείνων που έχουν ιστορική σηµασία. Αυτό σηµαίνει πως οι
αναρριχητές δεν θα πρέπει να αυξάνουν τα σταθερά σηµεία ασφάλισης στις ήδη υπάρχουσες
διαδροµές. Εξαίρεση γίνεται µόνο όταν υπάρχει τοπική συναίνεση – συµπεριλαµβανόµενης
και της συγκατάθεσης του αναρριχητή που άνοιξε τη διαδροµή – να γίνει αναβάθµιση στο
επίπεδο της σταθερής προστασίας, τοποθετώντας νέα υλικά ή αφαιρώντας τα παλιά.
2. Σεβόµαστε τη πολυµορφία της τοπικής παράδοσης και δεν προσπαθούµε να
επιβάλλουµε την άποψή µας σε άλλες σχολές αναρρίχησης- ούτε δεχόµαστε την επιβολή
άλλων απόψεων.
3. Τα βράχια και τα βουνά είναι µια περιορισµένη πηγή περιπέτειας που πρέπει να
µοιραζόµαστε µε άλλους αναρριχητές µε πολλά ενδιαφέροντα και χάριν των επερχοµένων
γενεών. Αντιλαµβανόµαστε ότι οι επόµενες γενεές θα χρειαστούν να ανακαλύψουν τους
αποκλειστικά δικούς τους τρόπους νέων περιπετειών στο πλαίσιο αυτής της ήδη
περιορισµένης πηγής. Φροντίζουµε να αξιοποιούµε τα βουνά και τα βράχια µε τρόπο ώστε να
µην υποκλέπτουµε τις ευκαιρίες από τις µελλοντικές γενεές.
4. Σε περιοχές που επιτρέπεται η χρήση βυσµάτων, είναι προτιµότερο να διατηρούµε
τις διαδροµές, τµήµατα βράχων, ή ολόκληρες ορθοπλαγιές χωρίς βύσµατα για να συντηρείται
ένα καταφύγιο περιπέτειας και να δείχνουµε τον ανάλογο σεβασµό σε διαφορετικά
αναρριχητικά ενδιαφέροντα.
5. Οι διαδροµές που είναι ασφαλισµένες µε φυσικό τρόπο προσφέρουν τον ίδιο
βαθµό ευχαρίστησης µε εκείνες που είναι τεχνητά ασφαλισµένες. Θα πρέπει οι περισσότεροι
αναρριχητές να µάθουν να τοποθετούν φυσικά σηµεία ασφάλισης και να εκπαιδευτούν µε
τέτοιο τρόπο ώστε να αποδεχτούν ότι αυτό προσφέρει περισσότερη περιπέτεια και πλούσιες
εµπειρίες µε την ανάλογη ασφάλεια όταν κατέχουµε την τεχνική.
6. Στην περίπτωση διαµάχης µεταξύ διαφορετικών οµάδων, οι αναρριχητές θα
πρέπει να επιλύουν τις διαφορές τους χρησιµοποιώντας το διάλογο και τη διαπραγµατευτική
τους ικανότητα για να αποφευχθεί η ενδεχόµενη απαγόρευση πρόσβασης.
7. Οι εµπορικές πιέσεις δεν πρέπει µε κανένα τρόπο να επηρεάσουν την
αναρριχητική ηθική ενός ατόµου ή µιας περιοχής.
8. Το καλό στυλ στα µεγάλα βουνά προϋποθέτει την απουσία χρήσης σταθερών
σχοινιών, ουσιών που βελτιώνουν την επίδοση ή φιαλών οξυγόνου.
Άρθρο 9. Οι Πρώτες Αναβάσεις
Η πρώτη ανάβαση µιας διαδροµής ή βουνού είναι µια πράξη δηµιουργίας. Πρέπει
τουλάχιστον να επιχειρείται µε τον καλύτερο τρόπο, συµβατό προς τις παραδόσεις της
περιοχής και να δείχνει την υπευθυνότητα απέναντι στην τοπική αναρριχητική κοινότητα και
τις ανάγκες των µελλοντικών αναρριχητών.
1. Οι πρώτες αναβάσεις πρέπει να γίνονται µε σεβασµό προς το περιβάλλον και
σύµφωνα µε τους τοπικούς κανονισµούς, την επιθυµία των γαιοκτηµόνων και τις πνευµατικές
αξίες των κατοίκων της περιοχής.
2. ∆εν πρέπει να παραµορφώνουµε τα βράχια κόβοντας ή προσθέτοντας κρατήµατα.
3. Στις αλπικές περιοχές, οι πρώτες αναβάσεις πρέπει να γίνονται «από κάτω»
(χωρίς προεγκαταστηµένα σηµεία ασφάλισης από πάνω).
4. Αφού έχει αποδοθεί ο απαιτούµενος σεβασµός προς τις τοπικές παραδόσεις, είναι
αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του πρώτου αναρριχητή να καθορίσει το επίπεδο των
σταθερών σηµείων προστασίας της διαδροµής του (λαµβάνοντας υπ’ όψιν τις προτάσεις του
άρθρου 8).
5. Στις περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ειδικά προστατευόµενες ή φυσικοί
βιότοποι από τους αρµόδιους και τις τοπικές επιτροπές πρόσβασης η χρήση των βυσµάτων
θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο για να διατηρηθεί το δικαίωµα πρόσβασης.
6. Κατά τις πρώτες αναβάσεις τεχνητής αναρρίχησης η διάνοιξη οπών µε τρυπάνι και
η τοποθέτηση σταθερών σηµείων ασφάλισης θα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο (τα
βύσµατα θα πρέπει να αποφεύγονται ακόµα και στα σηµεία αλλαγών, εκτός εάν είναι
απολύτως απαραίτητα).
7. Οι διαδροµές περιπέτειας θα πρέπει να µείνουν όσο φυσικές γίνεται, κάνοντας
χρήση σηµείων ασφάλισης που αφαιρούνται, όπου αυτό είναι εφικτό και χρήση βυσµάτων
όταν αυτό είναι απαραίτητο, πάντα µε σεβασµό στην τοπική παράδοση.
8. Ο ανεξάρτητος χαρακτήρας των παρακείµενων διαδροµών δεν πρέπει να
διακυβεύεται.
9. Στις εκθέσεις των πρώτων αναβάσεων, είναι βασικό να αναφέρονται οι
λεπτοµέρειες όσο πιο πιστά γίνεται. Η εντιµότητα και η ακεραιότητα του κάθε αναρριχητή δεν
αµφισβητούνται παρά µόνον όταν υπάρχουν στοιχεία που τη διακυβεύουν.
10. Τα βουνά µεγάλου υψοµέτρου είναι µια περιορισµένη πηγή. Προτρέπουµε τους
αναρριχητές να χρησιµοποιούν το καλύτερο στυλ ανάβασης.
Άρθρο 10. Χορηγίες, ∆ιαφήµιση και ∆ηµόσιες Σχέσεις
Η συνεργασία µεταξύ των χορηγών και των αθλητών πρέπει να είναι µια
επαγγελµατική σχέση που υπηρετεί τα συµφέροντα των αθληµάτων βουνού. Είναι
αποκλειστική ευθύνη της κοινότητας των ορεινών αθληµάτων, σε όλο το φάσµα της, να
εκπαιδεύσει και να πληροφορήσει τα µέσα ενηµέρωσης και το κοινό στηρίζοντας αυτές τις
επιλογές.
1. Η αµοιβαία κατανόηση µεταξύ του αθλητή και του χορηγού είναι απαραίτητη για να
καθορισθούν οι κοινοί στόχοι. Η πολυµορφία των αθληµάτων βουνού απαιτεί σαφή
προσδιορισµό των ειδικών γνώσεων του αθλητή και του χορηγού για να µεγιστοποιηθούν οι
ευκαιρίες.
2. Για να διατηρήσουν και να βελτιώσουν το επίπεδο των επιδόσεών τους οι
αναρριχητές εξαρτώνται από τη διαρκή υποστήριξη των χορηγών τους. Γι’ αυτό το λόγο είναι
σηµαντικό, οι χορηγοί να στηρίζουν τους συνεργάτες τους ακόµα και µετά µια σειρά
αποτυχιών. Σε καµία περίπτωση δεν θα πρέπει ο χορηγός να πιέζει τον αναρριχητή για
επιδόσεις.
3. Για να υπάρχει διαρκής παρουσία στα µέσα ενηµέρωσης, θα πρέπει να υφίστανται
σαφείς δίοδοι επικοινωνίας που θα είναι καλά οργανωµένες και θα συντηρούνται.
4. Οι αναρριχητές θα πρέπει να προσπαθούν να αναφέρουν τη δραστηριότητά τους
µε ρεαλιστικό τρόπο. Μία σαφής και λεπτοµερής έκθεση όχι µόνο τονίζει την αξιοπιστία του
αναρριχητή αλλά και την καλή φήµη του αθλήµατός του.
5. Ο αθλητής είναι κυριολεκτικά υπεύθυνος για την εκπροσώπηση του ήθους, του
σωστού τρόπου της κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευθύνης στον χορηγό του και στα µέσα
ενηµέρωσης, όπως ορίζεται από τη ∆ιακήρυξη του Τυρόλου.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2. Η πολυµορφία του αναρριχητικού παιχνιδιού
Η σύγχρονη αναρρίχηση περιλαµβάνει ένα µεγάλο φάσµα δραστηριοτήτων από την
πεζοπορία και το bouldering µέχρι την αναρρίχηση βράχου και την ορειβασία. Η ορειβασία
περιλαµβάνει και τις ακραίες µορφές αλπινισµού µεγάλου υψοµέτρου, καθώς και τις
αναρριχητικές αποστολές σε ψηλές οροσειρές, όπως οι Άνδεις ή τα Ιµαλάϊα. Αν και οι
διαχωριστικές γραµµές ανάµεσα στις διάφορες µορφές αναρρίχησης δεν είναι αυστηρά
οροθετηµένες, η ακόλουθη κατηγοριοποίηση επιτρέπει να παρουσιαστεί η ευρεία ποικιλία των
σύγχρονων αθληµάτων βουνού µε πιο συνοπτικό τρόπο.
Πεζοπορία και Trekking
Η πεζοπορία προς τα ορεινά καταφύγια, διάσελα και κορυφές είναι η πιο
διαδεδοµένη µορφή ορειβασίας. Η πολυήµερη πεζοπορία στα βουνά ή σε άλλες άγριες
περιοχές, ιδιαίτερα εκτός µονοπατιών, αναφέρεται συχνά µε τον όρο trek. Η πεζοπορία
µετατρέπεται σε µια πιο απαιτητική µορφή ορειβασίας, αµέσως µόλις χρησιµοποιηθούν και τα
χέρια για προώθηση.
Αναρρίχηση σε Via Ferratas
∆ιαδροµές σε απόκρηµνο βραχώδες έδαφος εξοπλισµένες µε συρµατόσχοινα και
σιδερένια σκαλιά γίνονται όλο και πιο δηµοφιλείς. Το πεδίο που µέχρι τώρα
χρησιµοποιούνταν για τεχνική αναρρίχηση βράχου γίνεται προσιτό µέσω µιας περίπλοκης
υποδοµής και ειδικά συστήµατα προστασίας.
Κλασική Ορειβασία
Ο ορειβάτης αυτής της κατηγορίας πρέπει να πραγµατοποιεί αναρρίχηση βράχου µε
βαθµό δυσκολίας 3 της κλίµακας U.I.A.A. και ανάβαση σε πεδίο πάγου – χιονιού µε κλίση 50
µοιρών. Οι χαρακτηριστικοί στόχοι σε αυτή την κατηγορία αναρρίχησης είναι οι κανονικές
διαδροµές προς τις κορυφές της αλπικής ζώνης.
Ορειβατικό Σκι
Οι οπαδοί αυτής της κλασικής µορφής αλπινισµού χρησιµοποιούν ορειβατικά
χιονοπέδιλα ή χιονοπέδιλα τύπου telemark για να ανέβουν στα βουνά ή να διασχίσουν
µεγάλες οροσειρές. ∆εδοµένου ότι απαιτούνται πολύσύνθετες ικανότητες, αυτό το άθληµα
κατατάσσεται µεταξύ των πιο απαιτητικών – και επικίνδυνων – µορφών ορειβασίας.
Η Ιεραρχία του Αναρριχητικού Παιχνιδιού
Ένα σύστηµα κατηγοριοποίησης των διαφορετικών µορφών αναρρίχησης που
πρότεινε ο Lito Tejada Flores, αποδείχτηκε χρήσιµο για να περιγραφούν οι πολλαπλές
µορφές που έχει λάβει σήµερα η τεχνική της αναρρίχησης. Κάθε ειδικός τύπος αναρριχητικού
«παιχνιδιού» καθορίζεται από ένα ανεπίσηµο σύνολο κανόνων, που διατυπώνονται µε σκοπό
να γίνεται η ενασχόληση όλο και πιο δύσκολη και ως εκ τούτου ενδιαφέρουσα. Όσο
µεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος σε ένα συγκεκριµένο αναρριχητικό παιχνίδι εξ αιτίας του
φυσικού περιβάλλοντος, τόσο πιο επιεικείς είναι οι περιορισµοί ως προς τη χρήση τεχνικού
εξοπλισµού. Όσο λιγότεροι είναι οι αντικειµενικοί κίνδυνοι τόσο πιό αυστηροί γίνονται οι
κανόνες.
Bouldering
Η αναρρίχηση «Bouldering» σε δύσκολα τµήµατα βράχου κοντά στο έδαφος γίνεται
συνήθως χωρίς σχοινί. Ο εξοπλισµός που επιτρέπεται είναι τα αναρριχητικά παπούτσια, ο
σάκος µαγνησίας – και στις µέρες µας – το στρώµα για µια οµαλή πτώση. Το Bouldering
ασκείται σε φυσικούς ογκόλιθους ή βράχια ή σε τεχνητά πεδία.
Αναρρίχηση σε τεχνητά πεδία
Σήµερα οι περισσότεροι αναρριχητές χρησιµοποιούν τεχνητούς (αναρριχητικούς)
τοίχους, στο σπίτι τους ή σε γυµναστήρια ή σε εξωτερικούς χώρους για προπόνηση και
ψυχαγωγία. Ένας συνεχώς αυξανόµενος αριθµός αναρριχητών δραστηριοποιείται
αποκλειστικά σε τεχνητούς (αναρριχητικούς τοίχους). Υπάρχουν επίσης νέες µορφές όπως, η
θεραπευτική αναρρίχηση και η αναρρίχηση ως τέχνη – παράδειγµα ο χορός ή το µπαλέτο.
Αναρρίχηση Βράχου
Οι διαδροµές µε µήκος 1-3 σχοινιών αποκαλούνται αναρριχήσεις βράχου. Εξ αιτίας
του µικρού τους µήκους και της σχεδόν συνολικής απουσίας αντικειµενικών κινδύνων, η
«ηθική» της ελεύθερης ανάβασης έχει γίνει διεθνώς αποδεκτή γι’ αυτό τον τύπο αναρρίχησης
τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αυτό σηµαίνει πως µία διαδροµή, υπολογίζεται µόνο όταν δεν
έχουν τοποθετηθεί σταθερά σηµεία ασφάλισης στο βράχο για την προώθηση του
αναρριχητή.
Συνεχής Αναρρίχηση
Εάν η αναρρίχηση σε µία διαδροµή έχει µήκος πάνω από 3 ή 5 σχοινιές τότε
αναφέρεται ως διαδροµή συνεχούς αναρρίχησης.
Αναρρίχηση σε Μεγάλες Ορθοπλαγιές / Τεχνητή Αναρρίχηση
Σε αυτό το αναρριχητικό παιχνίδι που αναπτύχθηκε στην κοιλάδα Yosemite, οι
αναρριχητές σκαρφαλώνουν ορθοπλαγιές που δεν µπορούν να γίνουν µε ελεύθερη
αναρρίχηση και χωρίς ειδικά σχεδιασµένο εξοπλισµό. Αγωνίζονται να περιορίσουν το άνοιγµα
οπών µε τρυπάνι για την τοποθέτηση βυσµάτων ή άλλων µέσων προώθησης όσο γίνεται
περισσότερο, αφήνοντας ελάχιστα ίχνη όταν ολοκληρώσουν την ανάβαση.
Αλπική Αναρρίχηση
Στο «αλπικό παιχνίδι» οι αναρριχητές δεν έχουν µόνο να αντιµετωπίσουν τα
προβλήµατα που τίθενται από αυτήν καθαυτή την αναρρίχηση, αλλά και τους
«αντικειµενικούς» κίνδυνους ενός συχνά εχθρικού περιβάλλοντος στα ψηλά βουνά. Επειδή η
επιβίωση συχνά δεν εξαρτάται µόνο από την ικανότητα να χειρίζεται κάποιος µε ασφάλεια τα
τεχνικά προβλήµατα µιας διαδροµής αλλά επίσης και από την ταχύτητα µιας οµάδας, οι
άγραφοι κανόνες του αλπικού παιχνιδιού κατά παράδοση επιτρέπουν τη χρήση καρφιών και
σφηνών για προώθηση. Όµως, αρχίζοντας από το τέλος της δεκαετίας του ’60, οι αρχές της
ελεύθερης αναρρίχησης έχουν αρχίσει αυξητικά να εφαρµόζονται και στα ψηλά βουνά. Ενώ
στην αρχή της νέας εποχής ο στόχος ήταν η ελεύθερη αναρρίχηση διαδροµών που κανονικά
γίνονται µε τεχνητά µέσα, δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος να εµφανισθούν καινούργιες
δύσκολες αναρριχήσεις στα βουνά, που έγιναν σύµφωνα µε τους πιο αυστηρούς κανόνες.
Αυτές περιλαµβάνουν εξαιρετικά τολµηρές διαδροµές περιπέτειας και απολαυστικές αθλητικές
αναρριχήσεις.
Μια σηµαντική πλευρά της αλπικής αναρρίχησης είναι η ανάβαση σε διαδροµές
πάγου. Αυτές ποικίλλουν από κλασικές διαδροµές πάγου σε πολύ δύσκολα φουτουριστικά
εγχειρήµατα. Ένας τύπος αναρρίχησης πάγου που τελευταία έγινε ιδιαίτερα δηµοφιλής είναι η
αναρρίχηση σε παγωµένους καταρράκτες, σταλακτίτες πάγου και παγωµένους σαν γυαλί
βράχους. Οι σύγχρονες µικτές διαδροµές βράχου – πάγου συχνά απαιτούν πολύ δύσκολες
κινήσεις στο βράχο, µε χρήση κραµπόν και αξίνας πάγου (πιολέ). Το παιχνίδι αυτό διέπεται
από τους κανόνες της ελεύθερης αναρρίχησης. Οι διαδροµές πάγου και οι µικτές διαδροµές
ποικίλλουν από διαδροµές µιας σχοινιάς, έως τολµηρές επιχειρήσεις σε ψηλότερες οροσειρές
που µπορούν να διαρκέσουν πολλές εβδοµάδες.
Αναρρίχηση Περιπέτειας και Αθλητική Αναρρίχηση
Η ορολογία της σύγχρονης αναρρίχησης διαφοροποιείται µεταξύ του στυλ της
περιπέτειας ή της παραδοσιακής αναρρίχησης και της αθλητικής αναρρίχησης.
Η αναρρίχηση περιπέτειας ή η παραδοσιακή αναρρίχηση περιλαµβάνουν τα εξής
στοιχεία:
– Η επίδοση κρίνεται από το ποσοστό αντοχής στην έντονη πίεση που απαιτείται για την
ολοκλήρωση µιας διαδροµής.
– Ο αναρριχητής είναι υπεύθυνος για την τοποθέτηση προστατευτικών µέσων ή µπορεί να
κάνει και χωρίς αυτά.
– Τα λάθη που γίνονται από τον αρχηγό µπορούν να έχουν πολύ άσχηµες συνέπειες.
Η αθλητική αναρρίχηση χαρακτηρίζεται ως εξής:
– Η επίδοση κρίνεται από το βαθµό τεχνικής δυσκολίας της διαδροµής.
– Κυριαρχεί το στοιχείο της αισθητικής της κίνησης.
– Τα σηµεία ασφάλισης εγγυώνται τέλεια προστασία.
– Εάν οι σύγχρονες τεχνικές ασφάλισης χρησιµοποιούνται κατάλληλα οι πτώσεις των
«πρώτων» δεν έχουν συνέπειες.
Τα στυλ της αναρρίχησης περιπέτειας και της αθλητικής αναρρίχησης µπορούν να
εφαρµόζονται στα βράχια, καθώς επίσης και στις αλπικές ορθοπλαγιές.
Ανάµεσα στις καθαρές µορφές της αναρρίχησης περιπέτειας και της αθλητικής
αναρρίχησης υπάρχουν πολυάριθµες υβριδικές µορφές.
Τα διαφορετικά παιχνίδια και οι «φιλοσοφίες» ασφάλισης αντιστοιχούν στις
αποκλίνουσες ατοµικές ανάγκες των αναρριχητών. Η πληθώρα µορφών στα αθλήµατα
βουνού προσφέρει ευχαρίστηση και αυτο-εκπλήρωση για ένα µεγάλο αριθµό ατόµων –
γεγονός που αντιµετωπίζουµε θετικά.
Οι φίλοι της αθλητικής αναρρίχησης καθώς και οι οπαδοί της φιλοσοφίας της
περιπέτειας έχουν κάθε δικαίωµα να σκαρφαλώνουν σύµφωνα µε τις επιθυµίες και τις
ικανότητές τους.
Ο απώτερος στόχος µας θα έπρεπε να είναι να διατηρήσουµε την πολυµορφία των
στυλ αναρρίχησης και να τους δώσουµε το δικό τους χώρο.
Υπερ-αλπική Αναρρίχηση
Αυτός ο κλάδος της ορειβασίας εφαρµόζει τους κανόνες της αλπικής αναρρίχησης σε
πεδίο µεγάλου υψοµέτρου σε κορυφές έξι, επτά και οκτώ χιλιάδων µέτρων που προηγούµενα
χρησιµοποιούνταν για παραδοσιακές αποστολές.
Στην υπερ-αλπική αναρρίχηση τα σταθερά σχοινιά, η βοήθεια από εξωτερικές πηγές,
ή η εγκατάσταση µιας αλυσίδας κατασκηνώσεων και χρήσης φιαλών οξυγόνου δεν είναι
αποδεκτά.
Αναρρίχηση Αποστολών
Έχουν αναπτυχθεί δύο τύποι αυτής της δραστηριότητας : Ο πρώτος αποσκοπεί στο
να δώσει τη δυνατότητα στο µεγαλύτερο δυνατό αριθµό µελών να φθάσουν, από την
κανονική διαδροµή, στις µυθικές κορυφές των ψηλών οροσειρών. Αυξάνουν τις πιθανότητες
επιτυχίας χρησιµοποιώντας πολλούς βαστάζους, σταθερά σχοινιά και τεχνητό οξυγόνο.
Εν αντιθέσει, η ακραία µορφή της αναρρίχησης αποστολών πασχίζει να σπρώξει τα
όρια της τεχνικής δυσκολίας µε την βοήθεια που ο σύγχρονος εξοπλισµός µπορεί να παρέχει
: φιάλες οξυγόνου, σταθερά σχοινιά, µεταφερόµενες κατασκηνώσεις και σταθµούς
ανεφοδιασµού.
Σηµείωση :
Το παρόν κείµενο είναι το τελικό κείµενο όπως παραδόθηκε στη Γενική Συνέλευση
της U.I.A.A. τον Οκτώβριο 2002 στο Flaggstaf των Η.Π.Α. χωρίς να τεθεί σε ψηφοφορία. Η
σύνταξη των άρθρων έγινε από τους συνέδρους στα διάφορα εργαστήρια που
δηµιουργήθηκαν στην Αυστρία το Σεπτέµβριο 2002, γιαυτό και η ανοµοιοµορφία στη γραφή
και στην ορολογία. Η Ε.Ο.Ο.Α συµµετείχε στο εργαστήρι : «Πρόσβαση και Προστασία»
(άρθρο 7).
Μετάφραση : Μ. Φουριώτη

The best view comes after the hardest climb.